8 maja obchodzimy 81. rocznicę zakończenia II wojny światowej i Narodowy Dzień Zwycięstwa. Święto to zostało ustanowione w 2015 r. dla upamiętnienia zwycięstwa nad hitlerowskimi Niemcami. Jednocześnie zostało zniesione Narodowe Święto Zwycięstwa i Wolności, nazywane Dniem Zwycięstwa, obchodzone 9 maja zgodnie z dekretem komunistycznych władz z 1945 r.
Rozmowy kapitulacyjne z Niemcami – już po zdobyciu Berlina – trwały w dniach 5–7 maja 1945 r. we francuskim Reims i zostały zwieńczone podpisaniem pierwszego (nazwanego później wstępnym) aktu bezwarunkowego złożenia broni. Ustalono też, że działania wojenne mają ustać do 8 maja, do godziny 23:01. Przeciwko zawarciu takiego porozumienia z III Rzeszą stanowczo zaprotestował Stalin, domagając się powtórnego parafowania dokumentu. Ostatecznie doszło do tego 8 maja późnym wieczorem. Sowietów reprezentował marszałek Georgij Żukow. Ze strony aliantów podpisy złożyli generałowie Arthur Tedder, Jean de Lattre de Tassigny i Carl Spaatz, a w imieniu Niemiec – feldmarszałek Wilhelm Keitel i generał Hans Jürgen-Stumpf. Mimo że doszło do kapitulacji Niemiec, to w niektórych miejscach w Europie oddziały niemieckie kapitulowały w ciągu kilku następnych dni (np. w Poljanie na terenie Słowenii czy na holenderskiej wyspie Texel).
Kapitulacja III Rzeszy oznaczała oficjalny koniec wojny w Europie, jednak nadal toczyły się walki z Japonią. Dopiero jej kapitulacja 2 września 1945 r. zakończyła ostatecznie II wojnę światową. Uczestniczyły w niej 72 państwa, w ciągu 6 lat zginęło, według niektórych szacunków, ponad 75 mln osób. Polska straciła ponad 6 mln obywateli, w tym około 3 mln pochodzenia żydowskiego. Polskie Siły Zbrojne uczestniczyły w większości kampanii wojennych i bitew II wojny światowej: w zachodniej i południowej Europie, Afryce Północnej, a od końca 1943 r. również na froncie wschodnim.
